یاس کبود

سالهای اخیر عبارت حمایت از کالای ایرانی را زیاد شنیده‌ایم و همیشه برای برخی از ما این احساس بد ایجاد شده است که چرا باید از کالایی که از کیفیت لازم برخوردار نیستند و گران‌تر از نمونه خارجی هم هستند حمایت کنیم؟ گاهی تولید کننده را به شکل یک کلاه‌بردار تصور کرده‌ایم که قصد دارد سود بیشتری را کسب کند و همه محصولات خودش را هم از خارج وارد کرده و فقط ادعای تولید داخل را دارد. پس چرا باید از این تولید کننده حمایت کنیم؟

اصلا اجازه دهید اول از تولید صحبت کنیم. بیشتر زمانی را که کار کرده‌ام عموما در شرکت‌های تولیدی بوده است و از نزدیک با کاری که یک تولید کننده باید انجام دهد آشنا هستم. تولید کننده فردی است که ارگانهای حکومتی از بانک گرفته تا کلانتری محل تلاش می‌کنند که او نتواند کار کند. تولید کننده فردی است که تنها مانده و هر روز با انواع مشکلاتی که دولت و سیستم برای او بوجود می‌آورند باید دست‌وپنجه نرم کند. اما او باید با وجود همه این مشکلات بماند و تولید کند. از طرفی واردات بی‌رویه اجناس ارزان قیمت عموما چینی هم بر حجم این مشکلات اضافه می‌کند. خب اگر تولید‌ کننده‌ای موفق شود با وجود تمام این مشکلات کالایی تولید کند باید بتواند آن کالا را درست عرضه کند و در رقابت با اجناس خارجی موفق به کسب سهمی از بازار شود. البته منظور از نوشتن سطور بالا این نیست که باید به دلیل سختی‌هایی که تولید‌کننده کشیده‌است حمایت شود. بلکه فقط برای روشن شدن فرایند مشکل دار تولید بود.

اما حالا اجازه دهید در مورد کلمه حمایت صحبت کنیم. آیا حمایت یعنی اینکه بجای خرید یک کالای با کیفیت برویم و چشم بسته کالای تولید داخلی را بخریم؟ خیر. این طور نیست. حمایت از تولید داخل یعنی کمک به صنعت کشور برای تولید کالای با کیفیت. این حمایت در سطوح مختلفی انجام می‌شود. مصرف کننده باید نظرات خود را به گوش تولید کننده برساند و برای اصلاح کیفیت کالای تولید شده تمام تلاش خود را بکند. این تلاش می‌تواند از ارسال پیشنهاد به تولید کننده شروع شود و حتی گزارش به مراجع ذیصلاح را نیز می‌توان حمایت از تولید داخل دانست. اصلی ترین حمایت مصرف کننده از تولید داخل این است که نسبت به تولید داخل بی‌تفاوت نباشد.

اما حمایت اصلی از تولید داخلی را باید دولت انجام دهد. باید موانع تولید داخلی رفع شود و کلا سیستم کشور برای تولید مناسب شود. مهم‌ترین مشکل تولید کننده عدم خرید مصرف کننده داخلی و یا نداشتن توانایی رقابت با کالای خارجی نیست بلکه مهم‌ترین مشکل تولید کننده قوانین فشل و قدیمی و فرایند‌های بیمار دولتی است. شاید دولت برای حمایت از کالای ایرانی بجای خرید دستوری کالاهای ساخت داخل بهتر بود در یک اقدام سریع مشکلات موجود بر سر راه تولید کننده را حل می‌کرد و تمام اولویت خود را برای تبدیل کردن فضای کشور به فضایی برای تولید می‌گذاشت.

به رغم تمام مشکلات در راه تولید بسیاری از تولید‌کننده‌های داخلی هم کالاهای بسیار با کیفیتی تولید می‌کنند که مصرف کننده می‌تواند برای حمایت از تولید داخلی خود را مجاب به استفاده از آنها کند. این باید یادمان باشد که دست آخر سرنوشت هر ملتی به دستان خود آن ملت است.

مصطفي لامعي 

سايت ويرگول 

شب سرنوشت ساز

امام رضا علیه السلام هم شب قدر را شبی می دانند که سرنوشت انسانها در آن تقسیم می شود. امام رضا(ع) می فرماید : « کانَ أمیرُ المومِنینَ علیه‏السلام لا یَنامُ ثَلاثَ لَیالٍ: لَیلَهَ ثَلاثٍ و عِشرینَ مِن شَهرِ رَمَضانَ و لَیلَهَ الفِطرِ و لَیلَهَ النِّصفِ مِن شَعبانَ و فیها تُقسَمُ الأَرزاقُ وَ الآجالُ و ما فِی السَّنَه».؛ امیر مومنان علیه‏السلام سه شب را نمى‏خوابید: شب بیست و سوم ماه رمضان، شب عید فطر و شب نیمه شعبان. در این شبها، روزى ‏ها و اجل‏ ها و آنچه در طول سال خواهد شد، تقسیم مى‏شوند.(1)

یکی از اعمال شب قدر توجه و توسل به ائمه و چهارده معصوم (ع) است . امام رضا علیه السلام فرمودنده اند:« إِذَا نَزَلَتْ بِکُمْ شَدِیدَهٌ فَاسْتَعِینُوا بِنَا عَلَى اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ هُوَ قَوْلُهُ عَزَّ وَ جَلَّ وَ لِلَّهِ الْأَسْماءُ الْحُسْنى‏ فَادْعُوهُ بِها؛ هر وقت برای شما گرفتاری پیش آمد به وسیله ما از خداوند کمک بخواهید .که معنای کلام خدا در این آیه همین است (بهترین اسمها مال خداست ؛ به وسیله آن اسمها او را بخوانید سوره اعراف ایه ۱۸۰).(2)

………………………………………………..

1: مصباح المتهجّد،ص ۸۵۳

2: بحارالأنوار،ج۹۱،ص۲۲

شب سرنوشت ساز

امام رضا علیه السلام هم شب قدر را شبی می دانند که سرنوشت انسانها در آن تقسیم می شود. امام رضا(ع) می فرماید : « کانَ أمیرُ المومِنینَ علیه‏السلام لا یَنامُ ثَلاثَ لَیالٍ: لَیلَهَ ثَلاثٍ و عِشرینَ مِن شَهرِ رَمَضانَ و لَیلَهَ الفِطرِ و لَیلَهَ النِّصفِ مِن شَعبانَ و فیها تُقسَمُ الأَرزاقُ وَ الآجالُ و ما فِی السَّنَه».؛ امیر مومنان علیه‏السلام سه شب را نمى‏خوابید: شب بیست و سوم ماه رمضان، شب عید فطر و شب نیمه شعبان. در این شبها، روزى ‏ها و اجل‏ ها و آنچه در طول سال خواهد شد، تقسیم مى‏شوند.(1)

یکی از اعمال شب قدر توجه و توسل به ائمه و چهارده معصوم (ع) است . امام رضا علیه السلام فرمودنده اند:« إِذَا نَزَلَتْ بِکُمْ شَدِیدَهٌ فَاسْتَعِینُوا بِنَا عَلَى اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ هُوَ قَوْلُهُ عَزَّ وَ جَلَّ وَ لِلَّهِ الْأَسْماءُ الْحُسْنى‏ فَادْعُوهُ بِها؛ هر وقت برای شما گرفتاری پیش آمد به وسیله ما از خداوند کمک بخواهید .که معنای کلام خدا در این آیه همین است (بهترین اسمها مال خداست ؛ به وسیله آن اسمها او را بخوانید سوره اعراف ایه ۱۸۰).(2)

………………………………………………..

1: مصباح المتهجّد،ص ۸۵۳

2: بحارالأنوار،ج۹۱،ص۲۲

حدیث (40) امام رضا علیه السلام :

كَانَ رَسُولُ اللَّهِ (ص) يَقُولُ إِذَا أُمَّتِي تَوَاكَلَتِ الْأَمْرَ بِالْمَعْرُوفِ وَ النَّهْيَ عَنِ الْمُنْكَرِ فَلْيَأْذَنُوا بِوِقَاعٍ مِنَ اللَّهِ تَعَالَى.

رسول خدا صلي الله عليه و آله همواره مى فرمودند: هرگاه امّت من از انجام امر به معروف و نهى از منكر سرپيچى كنند و آن را به يكديگر واگذار نمايند، گويا با خـداوند اعـلان جنگ داده اند.

کافی(ط-الاسلامیه) ج 5 ، ص 59 ، ح 13
حدیث (41) حضرت محمد صلی الله علیه و آله و سلم:

بسمه تعالي با صداي صلوات جمع از خواب پريدم وقتي به خود آمدم فهميدم به حريم ولايت عشق نزديك شده ايم نا خود آگاه به ياد دوران كودكيم افتادم كه پير مردي از ميان جمع بلند ميشد و براي راننده گنبزنما جمع مي كرد راستي گفتم گنبز نما شايد بپرسيد اين ديگر چيست؟ بله آنهايي كه دلشان براي زيارت شمس الشموس و انيس النفوس در سينه به بي قراري مي كرد، آنهايي كه از روزي ساليانه خود مي زدند تا مخارج زيارت ضامن آهوي خراسان را جمع كنند و آنهايي كه حج فقرا را با همه دنياي اغنيا عوض نمي كردند، وقتي به اين سرزمين مقدس پاي ميگذاشتند به ميمنت اين ورود و با رويت گنبد و بارگاه نوراني آن حضرت انعامي در خور به عامل ايجاد اين وصل تقديم مي‌كردند. و مانند يعقوب كه چشمانش به جمال يوسف منور شده است، قرار از دست مي دادند. بگذريم، چون زمان در گذران است. ولي با وجود جبر در گذران، اينجا پاي دل در ارادتي سخت گير ميكند . اينجا زادگاه آفتاب ايران زمين است. اينجا مشهد الرضاست. هر بار كه به اين سرزمين مقدس شرفياب ميشدم نيرويي دروني به من الهام مي‌كرد كه به اين سرزمين خوانده شده‌ام و بي دعوت نمي شود در اين وادي مقدس قدم برداشت. اما امروز در پوستم نمي گنجم چرا كه اين بار را نه در باطن كه در ظاهر نيز دعوت شده‌ي اين آستانم. اينبار مهمان خوانده شده‌ام و چه توفيقي از اين بالاتر؟ به همراه جمعي كه سر از پا نمي شناسند آماده شرفيابي به پايبوس شمس الشموس و انيس النفوس شديم بارگاهي كه محل پرواز ملائكه الهي است و بي اذن آنها نمي شود بر آن وارد گشت. بارگاهي كه بايد تطهيرشد از همه ناپاكي ها و با رسومي خاص در آن قدم نهاد. اينجاست كه «واد المقدس طوي» را در ذهن هر عابري تداعي مي كند. اينجا ارادتي بنما تا سعادتي ببري خوب معني مي شود. اينجا بايد گداي كاهل نبود چون صاحب خانه عجيب كرامت دارد. هر چه دل سودايي و زنگار گرفته در بحران بي هويتي زمانه، خواست با سلطان دلهاي محرومان گفت و عجب بزرگي كه چه زيبا مي‌شنيد، چون در پايان هر درد دل چيزي حس نمي‌شد جز حس پرواز. نه يك بار و نه دوبار بلكه مانند طفل بهانه گير بارها و بارها رفتيم و عرض حال داديم و آمديم و عجب همنفسي كه نفس به شماره افتاده‌ات را نظمي در خور عطا خواهد كرد و آرامشي وصف ناپذير وجودت را فرا خواهد گرفت. و چه زود منادي پيغام ميدهد كه اي گدا! مهلت پادشاهي به سر آمده است: اي دل غلام شاه جهان باش و شاه باش پيوسته در حمايت لطف اله باش بايد رفت اما خوشا به سعادت آنها كه آمدن و رفتنشان تفاوتي چشم گير داشته است و خوشا به حال آنها كه با پاي تن آمده اند و با بال معرفت باز مي گردند. خوشا بحال همه آنها كه آهوي جانشان را به امضاي ضمانت انيس النفوس رسانده اند و خوشا به حال آنها كه آمدند و رفتند و برات پايبوسي دوباره را با معرفتشان دريافت كرده اند. مرضيه سادات موسوي ندشن – 3/3/ 96